اگر خلیل شدی و خالصانه تمام وجودت را هم به قربانگاه بردی، بازهم در اتنظار اعجاز نباش. تیغت را تیز کن و همه‌چیز را      یکجا سر ببُر در پای او. وجود تو کجا  و مِهر او کجا؟! نه هیچ داری که لایق نگاهش شوی و نه هیچ که لایق وحی! تو دولت  نمی‌یابی. نذرت فقط قبولِ ندای دلت.